کرال سینه(حرکت پا)
 rezai  1396/04/20  815













شنای کرال، حرکت پا بسیار حایز اهمیت است . مطلب مهم این که بر خلاف تصور ما حرکات شدید و کند پاها توام با سرو صدای زیاد که غالبا در مبتدیان دیده می شود کوچکترین
ارزشی ندارد، بلکه حرکات کوتاه و سریع پاها لازمه این کار است .









 

کرال سینه شنایی است که در آن ضربات منظم پاها به همراه حرکت دست ها که به تناوب از آب خارج و وارد شده و آب را به عقب میکشند و سر، نیم
دایره ای را حول محور طولی بدن می زند تا از سمت راست یا چپ ( که معمولاٌ یک طرف است ) از طریق دهان هواگیری نماید انجام می شود .

بنابراین سه مرحله اصلی در شنای کرال سینه عبارتند از :

۱- عملکرد پاهاLeg Action
۲- عملکرد دست هاArm Action
۳- نفس گیری Breathing

جهت آموزش شنای کرال سینه لازم است که هر مرحله به تنهائی و به مقدار کافی آموزش و تمرین داده شود. پس از آموزش و تمرین کافی اولین مرحله، نوبت به مرحله دوم می رسد که ضروری است پس از آموزش و تمرین به مرحله ی اول متصل شده و هر دو با هم تمرین شود تا شناگر هماهنگی لازم را جهت انجام هر دو مرحله کسب نماید و سپس مرحله ی سوم آموزش داده می شود و پس از تمرینات مقدماتی و کافی به مرحله ی اول و دوم اضافه می شود. تمرین ادامه می یابد تا هماهنگی مجددی صورت گیرد و شناگر قادر به انجام هر سه مرحله با هم در یک زمان گردد.

متاسفانه مشاهده شده است که مربیان هنوز یک مرحله را به طور کامل آموزش نداده ، وارد مرحله بعدی می شوند. اگر چه بعضی از مربیان با آموزش مرحله به مرحله چندان موافق نیستند ولی تجربه نشان داده است برای به دست آوردن نتیجه ی بهتر و پیشرفت در امر آموزش در کلاس های گروهی، آموزش مرحله به مرحله به مراتب مفیدتر است .


 

-پاها در هنگام حرکت باید بسیار نزدیک هم و به صورت کاملا پیوسته حرکت کنند. به محض اینکه یک پا حرکت رو به بالا را به اتمام رساند پای دیگر باید در انتهای حرکت پایین سو باشد. با انجام حرکت پا در هنگام شنا عمق پاها و پایین تنه در آب کم شده و بدن به سهولت در وضعیت افقی قرار میگیرد.
توجه نمایید که پا در حرکت رو به بالا کمی از ناحیه زانو خم میشود.







حرکت پاها در شنای کرال سینه




 

حرکات پاها از مفصل شروع می شود که ران را به لگن خاصره مربوط می سازد . زانوهم
حرکت می کند ، اما حرکت آن کمتر از مفصل قبلی است و فقط تا آن حد صورت می گیرد که
پاهای شناگر از آب خارج شده و بلافاصله به آب ضربه بزند و روی این اصل زاویه بین ساقها
هیچ وقت از ۳۰ درجه تجاوز نمی کند .

همچنین ساقها، رانها و پاها هرگز ار هم فاصله نمی گیرند، بلکه همیشه به هم مالیده می
شوند هنگام زدن پاها باید توجه کنید که پاشنه پاها ازهم فاصله نگیرند، که معمولا کارآموز
شناگر پاشنه پاها را از هم فاصله می دهد. زانوها نباید زیاد بشکند،  انگشتان پاها باید
کشیده شوند .



در صورت ساده، حرکت پاها به صورت ضربات پایین و بالا میباشد که حرکت آن در راستای
عمودی نسبت به کمر صورت میگیرد.
هنگامی که بدن چرخش میکند نشیمنگاه و پاها نیز میچرخند. در اینصورت حرکت پاها ابتدا
در یک جهت سپس به صورت عمودی و در انتها در جهت دیگر انجام خواهد شد.
این عمل به صورت مبالغه آمیزی در شناگرانی که چرخش آنها بیش از حد زیاد است دیده
میشود. علت این قضیه عدم توانایی حرکت شانه و مشکل تنفس آنها میباشد

حرکت پایین سوی پا زمانی آغاز میشود که پا هم عمق نشیمنگاه بوده و زمانی به اتمام
میرسد که عمق آن ۳۰ تا ۴۵ سانتی متر زیر آب باشد. در این حالت حرکت پا به صورت
تازیانه ای است.
پا به نحوی کشیده میشود که روی پا و قسمت خارجی آن به آب نیرو وارد کنند. پا که اکنون
در وضعیت کاملا کشیده است به سمت بالا به نحوی حرکت میکند که کف و پشت پا به آب
نیروی رو به بالا وارد کنند. حرکت رو به بالا تا حدی ادامه مییابد تا پاشنه پا به سطح آب
برسد و بلافاصله بعد از آن حرکت پایین سو آغاز میگردد.







 



۱-در کرال هماهنگی بین حرکات دست و پا اهمیت  بسیار دارد . در حالت کلی به ازای یک دایره ی کامل که دو دست می پیمایند ، پاها  ضربه به آب می زنند و قاعدتاٌ این ریتم  باید مراعات شود . و در این مرحله حرکات  دست و پاها  با هم تنظیم  و هماهنگی پیدا کنند.














۲- موقعی که کشش دست انجام گرفت، بنا به مقتضیات فردی ریتم حرکات پا دو الی شش ضربه خواهد داشت. کشش دست در آب منجر به پیشروی بدن در آب می شود.حرکت پا و یا ضربه پا در آب ثبات و تکیه بدن را از نظر حفظ تعادل فراهم می نماید. علاوه بر آن حرکت پا از فرورفتن و منحرف شدن پایین تنه در آب جلوگیری می نماید. هر بار که یک دست از آب خارج شد پای همان طرف عمل ضربه زدن به پایین را انجام می دهد.
چرخش در محور طولی بدن باعث آسانی به جلو راندن بدن وبالا گرفتن آرنج خواهد شد . چرخش بدن به خصوص برای شناگرانیکه مفصل شانه آنها . انعطاف پذیری کافی ندارد بسیار مفید است










۳- از نکات مهم دیگر لحظه ورود به آب است. یعنی بدانیم موقعیت دستها نسبت به یکدیگر چگونه است یا موقعی که یک دست در حال کشش است، دست دیگر در چه مرحله ای قرار دارد؟بهترین میزان ورود دست به آب موقعی است که دست زیر آب نیمی از کشش زیر آب را انجام داده است. زیرا در این حالت در هیچ لحظه دست توقف نداشته و حرکت دائمی در حال کشش خواهد داشت












۴- تمرین حرکت هواگیری در خشکی و درآب بایستی آنقدر تکرار شود که شاگرد به راحتی اینکار را انجام دهد در غیر این صورت در مرحله ی بعدی که می خواهد حرکات  دست و پا را که قبلا فرا گرفته با هواگیری توام نماید با اشکال مواجه می شود . ایجادهماهنگی بین هواگیری و حرکات دست و پا مستلزم تمرین زیاد درهر یک از قسمت های گفته شده است .







۵- درکرال هماهنگی بین حرکات دست ، پا و تنفس اهمیت بسیار دارد . در حالت  کلی به ازای یک دایره ی کامل که دو دست می پیمایند پاها ۶ ضربه به آب می زند و باید این ریتم مراعات شود .


در ضمن دست راستتان  را به عقب بیاورید و به محض آن که  دست راستتان را از آب خارج می کنید صورت خود را به راست چرخانده و به سرعت از راه دهان نفس بکشید .اما هرگز سرتان را زیاد از آب خارج نسازید و حتما در این وضعیت باید  گوش چپ در آب قرار گیرد .












۶- در مرحله ی بالا یا گفته شده مربی باید توجه داشته باشد که حین هواگیری تکنیک حرکت دست کرال سینه دچار اشتباه  نگردد واگر در این مرحله حرکات دست و هواگیری خوب هماهنگ شود اضافه نمودن حرکات پا  به آنها کار مشکلی نخواهد بود . اگر چه معمولا کار آموز شناگر آنقدر متوجه هواگیری می شود که حرکت پاها یا قطع شده یا ضعیف زده می شد . در این حالت است که مربی لازم است مرتب ادامه ی حرکات پا را به کارآموز گوشزد نماید و به طور دقیق  تکنیک هواگیری را زیر نظر داشته و تک تک آنها را به کارآموز هشدار دهد .اما در ضمن این حرکات اخیر مرتبا هوا را از راه بینی به آب رها کنید به طورمسلم حرکت تهاجمی شما در آب باعث خواهد شد که جلوی صورت شما کمی در آب پایین رفته و عمل بازدم بهتر انجام یابد اما قسمت اعظم  هوای شش های شما وقتی خارج خواهد شد که نوبت تنفس بعدی فرا رسد  که در آن موقع ابتدا بقیه هوا را با سرعت تمام به وسیله ی دهان از ریه خارج کرده و سپس به سرعت نفس می کشید . لازم به یادآوری است که هر قدر دست و یا صورت شما خارج از آب واقع شود ویا اینکه پا ضعیف زده شود از راندمان شنا می کاهد و باید با تمرینات زیاد آنها را به حداقل رساند.



بنابراین در مرحله ی آخر از کارآموز شناگر می خواهیم که ابتدا روی آب سر بخورد و بعد پا بزند ، سپس حرکت دست را به حرکت پاها اضافه نماید و
درهمان حال با دقت زیاد اقدام به هواگیری نماید. به خودتان امیدوار باشید و به یاد داشته باشید که گروه عجله کنندگان زود متوقف می شوند، این
کار را آنقدر تکرار کنید و ادامه دهید تا اینکه بتواند شنای کرال سینه را به طور کامل انجام دهید



























































اشتباه های رایج در پای شنای کرال سینه


اشتباه : زانو بیش از اندازه خم باشد و حرکت از ساق پا صورت گیرد .

صحیح : پاها مستقیما در آب قرار گرفته و حرکت از ناحیه ی بالای ران شروع شود .



 

اشتباه : درهنگام زدن پای کرال پاشنه ها را دور از یکدیگر نگه دارند

صحیح : برای زدن پای کرال پاشنه ها از هم دور نباشند و پنجه به هم نزدیک نباشند .

 




اشتباه : بالا نگاهداشتن سر و صورت از سطح آب

صحیح : قرار دادن صورت در آب




 

اشتباه : پنجه پا کشیده شود و مچ پا حرکتی انجام ندهد .

صحیح : با فشار شست پا ، آب را به پایین راندن و ضمنا نوک پا را به داخل کشیدن



 

اشتباه : نزدیک بودن بیش از اندازه پاها به یکدیگر .

صحیح : پاها به اندازه ی ۲۵ تا ۴۵ سانتی متر از یکدیگر فاصله داشته باشند .

 

 

تمرینات پاها در شنای کرال سینه



۱- یکی از کارآموزان شناگر دستهای کارآموز دیگری را گرفته و نفر دوم همان
طوری که در سطح آب قرار گرفته شروع به زدن پای کرال سینه می نماید .



۲- در حالی که کارآموز شناگر لبه استخر را گرفته مبادرت به زدن پا می کند.
یادآور می شویم که پس از چند حرکت، پا کارآموز شناگر صورت خود را از آب
بیرون آورده و نفس می کشد و مجدداٌ تمرین خود را تکرار می کند.

 

۳- نشستن روی لبه استخر و پا داخل آب، نوآموز شناگر در لبه  استخر می نشیند و دستها را به عقب تکیه می دهد و دو پای شناگر در داخل آب قرار داشته و پاها
بطور متناوب در آب حرکت می نماید . باید توجه داشت که در این مرحله حرکت پا بطور صحیح صورت گیرد و پنجه ها  متمایل به داخل باشد و آب توسط سینه  پا
به اطراف پراکنده شود .



هماهنگی در شنای کرال سینه

  1. زمانبندی حرکت دستها و پاها به صورت نرمال صورت میگیرد.
  2. در صورت عمومی شنای کرال سینه به ازای هر دوره حرکت هر دست حرکت پا صورت میگیرد که سه تای آن مربوط به یک پا و سه تای دیگر مربوط به پای دیگر میباشد.
  3. به محض اینکه یک دست حرکت کشش را آغاز میکند پای مخالف ضربه رو به پایین را آغاز میکند



نکات مهم در شنای کرال سینه

  1. در هنگام تنفس برای نفس گیری از دهان و برای خالی نمودن نفس از بینی استفاده نمایید.
  2. حرکت پا باید در زیر آب صورت گیرد. پاها بسیار آرام در زیر آب حرکت میکنند و نقش آنها در نگهداشتن بدن در حالت افقی است. لذا در هنگام انجام تمرینات توجه نمایید که پاها در هنگام حرکت اصلا نباید صدا ایجاد نمایند.
  3. این شنا را با حرکت پاها آغاز نمایید.
  4. در هنگام انجام حرکت دستها به نحوه حرکت شانه ها نیز توجه نمایید. چرخش شانه ها در هنگام حرکت دستها باید وجود داشته باشد. مطابق با شکل، دستها باید تا ناحیه نشیمنگاه به سمت عقب حرکت نمایند و بعد از آن از آب خارج شوند.
  5. دست در زیر آب مانند پارو میباشد. لذا انگشتان دست در زیر دست باید به هم چسبیده باشند.

نظرات (0)
درج نظر:
نام:
ایمیل:
متن نظر:


ثبت

مطالب مرتبط
...
کرال سینه(بدن وسر)
rezai  1396/04/19  264 
...
کرال سینه(استارت)
rezai  1396/04/19  223 
Loading...